Vur(dular)!!!!!

Savaştı…

Savaşın tam ortasıydı…

Kan vardı…

Nefret vardı uykusuz gözlerde…

Canına tak etmişti artık,

Bıkmıştı…

Bir şeyleri bitirme isteği,

Bütün vücudunu sarmıştı…

Yeteeeerrr!...

Evet, yeterdi.

Bu şey artık bitmeliydi

Ve O,

Dur demek istedi!

Umurunda değildi ne olacağı.

Durdurmak isteği…

İşte onu bu tetiklemişti.

Belki de gördükleri,

Duydukları harekete geçirmişti.

Küçüktü…

Zayıf bedeni kararlıydı ama…

Ve O,

Büyük teneke yığınlarına seslendi,

Avazı çıktığı kadar bağırdı.

Buradayııımm!

Evet, oradaydı…

Oracıkta savunmasızdı…

Kucak açmıştı onlara

Sıcacık kucağı olan annesini,

Boynuna sarıldığı babasını alanlara…

Haklıydı…

Kimse ona dur diyemezdi.

Verdikleri bunu almasına yeterliydi…

Ve onlar!

Onlar da kucak açtılar ona.

Soğur duruşları oldu son gördüğü O küçüğün.

Yererdi bu kadar Ona göre

Ama onlara yetmedi

Bir kez daha, bir kez daha,

Ve bir kez daha bağırdı…

Sinirini çıkarana dek,

Bu işe son verene dek bağıracaktı.

Küçücük bedenine ağır gelmişti bu yük

Ve onlar daha da ağırlaştırdılar

Onu, koca bombaların son durağı yaptılar…